Noong isilang ka sa mundong ito,
Laking tuwa ng magulang mo.
Sa sobrang tuwa
iniwan ka nila.
At ang nanay at tatay mo,
'Di malaman ang gagawin.
Kaya nagtrabaho na lang
Sa gabi napupuyat ang ibang nanay
Sa pagtimpla ng gatas mo.
At sa umaga nama'y kalong
Ka ng iyong amang wala sa piling mo.
Ngayon nga'y malaki ka na,
Nais mo'y silang makita.
'Di man nila magawa,
Wala kang magagawa.
Sila nga'y biglang dumayo,
Tumanda na ang iyong anyong-tao.
At nung nakita mo sila'y,
Bumuhos luha mo.
Hindi man lang nila inisip
Na ang kalinga nila ang nais mo.
Pagka't importante ang papel,
Kaysa makasama ka.
Nagdaan pa ang mga araw
At ikaw ay tumanda na
Walang kasama sa mga
Masaya at malungkot na panahon.
At noong una kang nilapitan
Ng iyong inang lumuluha.
At biglang nagsalita,
"Anak, ang laki mo na"
At ang iyong mga mata'y biglang lumuha
Ng 'di mo napapansin
Paninibago ang sa isip mo,
Nalaman mong ika'y damulag na.
*Wag nang maging isip-bata :P